“Het gesprek”

“Shit, ik vind haar toch wel erg leuk.”. Mijn plotselinge realisatie over een dame die ik een aantal maanden geleden heb leren kennen. Ik was er al snel bij om tijdens het appen te zeggen dat ik hg heb. Ze reageerde er eigenlijk niet op. We gingen steeds vaker met elkaar om en nu zijn we toch wel zover dat we elkaar zo leuk vinden dat seks in the picture komt. Een heerlijk gevoel om zó’n verbinding te voelen dat je het beiden naar de next level wilt brengen door het bed met elkaar te delen.

In de tussentijd heb ik het nog een keer gemeld en weer niet echt een reactie op gekregen. Ik verwachtte een afwijzende reactie, zoals “Okee dan gaan wij dus geen seks hebben”, het gewoon niet zover laten komen dat ze gevoelens voor me zal krijgen of gewoon domweg ghosten. Dat is ongelofelijk fijn. Maar ja, denk ik dan, zou ze wel weten wat het inhoudt? Wat ik daardoor heb meegemaakt? Niemand hebben om dit mee te bespreken. Niemand die me gerust kon stellen. De artsen interesseerde het niet aangezien ze het zo vaak zien. Daarom is deze site er en er is een geweldige ondersteunende community ontstaan op het forum.

Waar de een het ontkent en op de oude voet verder gaat, de ander zich terug trekt uit de datingscene, weer een ander gewoon niks zegt tegen een nieuwe partner is er ook een grote groep die wel datet en tegelijkertijd toch ook bezorgd is om het door te geven. Ik val in de laatste categorie en met mij vele anderen op het forum. Dan dient er dus een gesprekje te komen als het zover is.

Het is nu vijf jaar geleden dat ik hg heb en ik merk dat ik nog steeds zenuwachtig wordt als ik denk dat ik zo’n gesprek moet houden. Zelfs als dat goed gaat, dan ben ik bang dat ik de seks niet meer zo intens zal beleven als daarvoor. Toch dat knagende gevoel wat af en toe ophoog komt van het bang zijn om het door te geven.

Hoe luchtiger ik het maak voor mezelf, hoe beter het gesprek zal gaan. Dit doe ik dan ook zo vaak mogelijk. Ik zeg bijvoorbeeld steeds tegen mezelf:

• Je hebt er amper last van
• Je kunt een onderhoudsdosis slikken om besmetting aanzienlijk af te remmen
• Je vrijt veilig
• Je bent niet de enige, er zijn honderden miljoenen mensen meer die hsv2 hebben en miljarden meer die “gewoon” hsv1 hebben
• Het is maar een huidaandoening, is met een week weer weg
• Ik weet tenminste dat ik het heb en kan voorzorgsmaatregelen nemen. De kans om het van mij te krijgen is dan veel kleiner dan via iemand anders die niet weet dat die het heeft of het niet zegt
• Zelfs mocht ze het krijgen, dan ben ik de beste die haar hierin kan begeleiden

Recentelijk stuitte ik op een voorlichtingssheet van de Engelstalige herpeswebsite www.herpesopportunity.com, zie ook de post hieronder. Deze staat vol met feiten die kunnen helpen om “het gesprek” nuchter te houden. Die kun je hier downloaden. Neem ook eens een kijkje op hun website. Het staat bomvol tips en info.

Vind je het alsnog moeilijk om het gesprek aan te gaan, dan zit je waarschijnlijk nog niet in de acceptatiefase. Je kunt dan een aantal dingen doen:

• Het niet bespreken, zo veilig mogelijk doen en hopen dat de ander het niet krijgt (niet aanbevolen)
• Pas gaan daten wanneer je lichaam er aan gewend is en de uitbraken dus een stuk minder zijn. Je voelt je dan vanzelf een stuk zekerder en nonchalanter om er over te praten
• Toch het gesprek aangaan
• Er met anderen over praten, bijvoorbeeld op ons forum

Laten we het niet zwaarder maken dan het is. En als de nieuwe partner het niet ziet zitten, dan is het een kwestie van dat respecteren, even slikken en weer doorgaan. Er is genoeg liefde voor iedereen, ookal lijkt dat misschien niet zo. Je kwetsbaar opstellen is daar echter wel voor nodig.